در سالهای اخیر، با توسعه صنعت سیگار الکترونیکی، محتوای نیکوتین موجود در مایعات سیگار الکترونیکی دائماً در حال تغییر بوده است (از نیکوتین طبیعی گرفته تا نمکهای نیکوتین و نیکوتین مصنوعی). حتی غلظت طبیعی نیکوتین تقریباً 10٪ متفاوت است و همین امر در مورد نیکوتین مصنوعی نیز صادق است.
از آنجایی که نیکوتین مصنوعی گرانتر از نیکوتین طبیعی است، بازار رو به رشدی برای مخلوط های نیکوتین ایجاد شده از مواد طبیعی وجود دارد که اغلب به عنوان محصولات نیکوتین مصنوعی استفاده می شود. بیایید نگاهی بیندازیم.
بررسی ترکیب آن
همانطور که همه ما می دانیم، نیکوتین، که معمولا به عنوان نیکوتین شناخته می شود، یک آلکالوئید است که در گیاهان خانواده Solanaceae (Solanum spp.) یافت می شود و جزء کلیدی تنباکو است. فرمول شیمیایی آن C10H14N2 است. این یک مایع روغنی ناخوشایند، تلخ، بی رنگ و شفاف است. نیکوتین طبیعی حاوی چهار نیتروزامین منحصر به فرد برای تنباکو است: NAT{4}}نیتروزوناننیکوتین، NNN-نیتروزونورنیکوتین، NAB-نیتروزون آنابازین، و NNK-نیتروزومتیل پیریدیل بوتانون. نیکوتین مصنوعی نوع جدیدی از فناوری نیکوتین است. این ماده حاوی تنباکو نیست و نیازی به استخراج از برگ، ساقه یا ضایعات تنباکو ندارد. این ماده از طریق یک فرآیند سنتز چند مرحلهای و جهتدار مبتنی بر اصول سنتز آلی و دارویی، با استفاده از معرفهای شیمیایی مناسب به عنوان مواد اولیه تحت شرایط واکنش خاص تولید میشود. این نیکوتین مصنوعی ناخالصیهای مضر را به حداقل میرساند و به خلوص بالا و محتوای بالا دست مییابد. علاوه بر این، حاوی چهار نیتروزامین موجود در نیکوتین نیست.
بنابراین، یک محصول نیکوتین مصنوعی خالص باید برای این چهار نیتروزامین غیرقابل شناسایی باشد.
دوم، تعیین کنید که آیا نیکوتین مصنوعی چپگرد است یا راسمیک
می دانیم که نیکوتین مصنوعی و نیکوتین طبیعی در ساختار مولکولی یکسان هستند. با این حال، برندها ممکن است نیکوتین مصنوعی را به دلیل ملاحظاتی مانند ناخالصی و خلوص، طعم و صنعتی شدن انتخاب کنند. با این حال، این سوال مطرح می شود: حتی با فرآیند سنتز یکسان، مسیرهای مصنوعی مختلف و شرایط واکنش می توانند محصولات مصنوعی متفاوتی تولید کنند. چگونه باید انتخاب کنیم؟ برای پاسخ به این سوال، ابتدا باید مفاهیمی را درک کنیم: کایرالیته، ایزومرهای نوری، راسمات ها و ایزومرهای L-.
1. کایرالیته: اصطلاح کایرالیته در رشته های شیمی و پزشکی بسیار رایج است. یک مولکول کایرال با تصویر آینه ای خود یکسان نیست. کایرالیته مولکولی معمولاً توسط یک کربن نامتقارن ایجاد می شود که در آن چهار گروه روی کربن متفاوت هستند. آنها معمولا با (RS) و (DL) شناسایی می شوند.
2. ایزومری نوری: یک جسم کایرال و تصویر آینه ای آن را انانتیومر می نامند (به یونانی به معنای "شکل نسبی/ مخالف"). در ارجاع به مفاهیم مولکولی، آنها را انانتیومر نیز می نامند. ایزومر نوری نوعی انانتیومر است، پدیده ای که در آن دو یا چند مولکول به دلیل تفاوت در پیکربندی، چرخش های نوری متفاوتی از خود نشان می دهند.
انانتیومرها دارای چرخش های نوری برابر اما جهت مخالف هستند و خواص فیزیکی و شیمیایی آنها بسیار مشابه است. به عنوان مثال، در اسید لاکتیک، یک انانتیومر صفحه-نور قطبی شده را به سمت راست میچرخاند، که ایزومر راستگرد (+) نامیده میشود. انانتیومر دیگر صفحه-نور قطبی شده را به سمت چپ میچرخاند، که ایزومر چرخشی (-) نامیده میشود. هر دو انانتیومر در یک زاویه می چرخند.